काठमाडौंँ । बारीभरि लहलह भएका मकैका बोट हेरेर भोलिको सुन्दर सपना बुन्दै गरेका नेपाली कृषकको पसिना जब एकै रातमा उजाडिन्छ, तब त्यो पीडाको सीमा रहँदैन । कृषिप्रधान देश भनिने नेपालमा अहिले किसानका लागि बाली लगाउनुमात्र होइन, वन्यजन्तुको हातबाट त्यसलाई जोगाउनु महासङ्ग्राम नै बनेको छ ।
पूर्वदेखि पश्चिमसम्म र पहाडदेखि तराईसम्मका गाउँबस्ती जङ्गली जनावरको आतङ्कले आक्रान्त छन् । गुल्मीको रेसुङ्गा नगरपालिका–६, सीमाघाटका कृषक प्रेम नेपाली यतिबेला त्यस्तै एउटा असह्य पीडामा छटपटाइरहेका छन् ।
महिनौँको मेहनत र ऋणधन गरेर हुर्काएको मकैबाली उत्पादन लिनै लाग्दा बाँदर, बँदेल र असिनाको चपेटामा परेर सखाप भएपछि उनी भावुक बनेका छन् । ‘एक रातको असिना र बाँदरको आक्रमणले महिनौँको मेहनत सखाप बनायो, किसानको पीडा बुझ्ने कोही होस्,’ उनले बिलौना पोखे ।
यस्तै हृदयविदारक नियति काभ्रेको भुम्लु गाउँपालिका–९, पुछारटार ज्याम्दीका कृषक बद्री पराजुलीले पनि भोगिरहेका छन् । उनको बारीमा अहिले मानिसको श्रम र आशाको मूल्य होइन, बँदेल र दुम्सीको रजगज छ ।
दुःख गरेर हुर्काएको बाली रातारात जङ्गली जनावरले नष्ट पारिदिएपछि विरक्तिएका पराजुलीले आक्रोश र पीडा पोख्दै लेखेका छन्, ‘अब के गर्ने होला ? स्थानीय सरकार, प्रदेश सरकार र केन्द्रीय सरकार त जनताको समस्या हेर्ने र सुन्नेमात्र त होला नि !’
किसानले बगाएको पसिना र माटोमा पोखिएको पौरखलाई जङ्गली जनावरले तहसनहस बनाउँदा पनि राज्य संयन्त्रहरू मूकदर्शक बनेर बस्नुले सिंहदरबारको नीति र गाउँका सिंहदरबार भनिने स्थानीय सरकारको लाचारीलाई छर्लङ्ग पारेको छ ।
